Gürbüz ÖZALTINLI

Serbestiyet.com



Bookmark and Share

Bu aydınları okumayı reddediyorum


29.12.2014 - Bu Yazı 3534 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

 Doğru okudunuz başlığı. Ben, 14 Aralık’tan sonra “hükümeti girdiği tehlikeli yoldan dönmeye çağıran” bildirinin altında imzası olan aydınları okumayı artık reddediyorum. Okumayacağım, dinlemeyeceğim.

Bu bir protesto mu? Samimi konuşuyorsak; evet galiba protesto. Kızgınım o isimlere. Hiçbir imza da beni şaşırtmadı, sürpriz yok, onu da söyleyeyim.

Hakkaniyet, adalet duygusu, benim tanıdığım en önemli insan erdemidir. Sözü eğip bükmüyorum, açık söylüyorum; bu aydınlar adalet duygusunu kaybetmişler.

Fakat onların sesine kendimi kapatmamın tek nedeni protesto değil.

Açıklayayım.

Ortada nal gibi duran bir “Cemaat gerçeği” var. Küresel çapta yepyeni bir tecrübe. Dinsel söylemlerle Müslüman toplumlarda kendisine yer açma yeteneği olan; hayır-hizmet sektörlerinin dokunulmazlığına sığınan, devletin en güçlü iktidar mekanizmalarına- istihbarat, güvenlik, yargı bürokrasisine- sızma yöntemleriyle el koymayı amaç edinmiş, merkez takımı ABD’de üstlenmiş, İsrail ile iyi ilişkilerini asla gizleme ihtiyacı duymayan bir örgüt…

Çoluk çocuk bile bu örgütün yıllardır bürokraside güç biriktirdiğinin farkında. Askerî vesayetin tasfiyesi sürecinde bu gücün en önde rol aldığını bilmeyenimiz yok. Cumhuriyet tarihi boyunca merkezin dışında tutulmuş, devletin kıyısına yaklaştırılmamış sivil İslami siyaset 2002’de seçim kazanıp hükümeti kuruyor. Bakanlar koltuklarına oturduklarında kendilerine çay getiren personel bile “partili” değil. Bir yanda ordusuyla, yargısıyla hükümeti indirmeye; 28 Şubat’ı bin yıla yaymaya yeminli Cumhuriyet bürokrasisi, öteki yanda bu gücün belini kırıp tek başına bürokrasiye – yani iktidara- sahip olmaya odaklanmış Gülen örgütü… Buraya kadar mutabık mıyız? Evet.

Gelelim son iki yıldır yaşananlara.

David Lynch’in “Mavi Kadife” filmini izlemiş olanlar bilir. “Amerikan Hayatı”denildiğinde hepimizin aşina olduğu geniş bahçeli iki katlı villalarla dolu,“huzurlu bir sessizliğe” gömülmüş kasabada bir adam çimleri sulamaktadır. Blue Velvet şarkısının hakikaten kadife gibi dokunuşu ile de alabildiğine hafifler ;“İşte sakin, güvenli, cennetten kaçırılmış bir dünya”diye düşünürüz. Sonra… Sahne değişir ve hikâyenin temel karakterlerinden Jeffrey Beaumont’u evine doğru giderken izleriz. Jeffrey birden çimlerin arasında bir şey fark eder, ona doğru yürür, eğilir bakar. Gördüğü, kesik bir insan kulağıdır… Bu kulak; “huzurlu Amerikan kasabası” illüzyonunun derinlerinde akıp gitmekte olan kaos ve şiddet yüklü gerçek hayatı izlemeye başlayacağımızın sert işaretidir. Ve hikâye başlar.

Bu ülkenin kesik kulağı “7 Şubat 2012 MİT operasyonu”dur.

Bu kadar net…

Her şey ne kadar güzel gidiyordu. Şakır şakır belgeler çıkıyor, gömülü silahlar bulunuyor, daha önce ismini hiç duymadığımız yetenekli genç “gazetecilere” bavul bavul darbe planları akıyordu. Hakikaten paşalar kâğıttan kaplandı. “Too good to be true…”Gerçek olamayacak kadar iyi…

Memleket hukuka, demokrasiye âşık polisler, savcılar, hâkimlerle dolup taşmıştı da bizim haberimiz olmamıştı…

Yüzyılın askerî vesayeti çatır çatır gözlerimizin önünde yıkıldı. Tek bir el silah sesi duyulmadı.

Harika değil mi?

CIA, Neocon’lar, MOSSAD da bizim kadar şaşırmış mıdır sizce bu olup bitenlere?

Peki, kötü mü oldu?

İki cevabım var: Birincisi; Askerin siyaset sahnesinden kovulması çok çok iyi oldu. İkincisi; haksızlıklarla canı yakılmış insanlar adına, bunları zamanında görememiş benim gibiler adına ve bürokrasinin MİT’e fütursuzca operasyon yapacak kadar sızmacı bir istihbarat ağı tarafından işgal edilmiş olması adına; evet, kötü oldu.

Hükümetin sorumluluğu mu dediniz? Peki, “adil demokratlar”, onu da konuşuruz…

Fakat önce şunu söyleyin: Bu “Cemaat” hakkında ne düşünüyorsunuz?

“Yeni başlayanlar” düzeyinde birkaç vicdan sorum olacak.

1) Hükümetin, yeni 28 Şubat’lara karşı elinde bu güvenlik ve yargı bürokrasisinden başka hangi araç vardı da kullanmadı?

2) Polis ve yargı gücünün, askerî vesayetin suçlarını ortaya çıkartmayı çok aşan biçimde; hem kendilerine tehdit olarak gördüklerini (Hanefi Avcı, Ahmet Şık, Nedim Şener, Tahşiyeciler) ezmek, hem de bürokraside alan açmak için (Balyoz’un ismi listelerde yer aldığı için cezalandırılan subayları, casusluk ve fuhuş çetesi! davası) kullanılmış olduğuna katılıyor musunuz? Peki, bu güçle nasıl baş edilecek? Fikriniz nedir?

3) HSYK seçimlerinde, 12.000’e yakın hâkim ve savcıdan 4.500’den fazlasının (yüzde 40 eder) Cemaat adaylarına oy verdiğini biliyor musunuz? Polis akademisinin, Emniyet kadroları için açılan sınavların yıllardır ve tamamen Gülen örgütünün denetiminde olduğundan haberdarsınız değil mi? Emniyet İstihbarat’ın “Gülen İstihbarat” a dönüştüğünü duydunuz mu? Bu durum, kendinizi adadığınızdan hiç kuşku duymadığım demokrasi ve hukuk devleti açısından bir tehdit midir? Ne düşünüyorsunuz? Neden hiç sesinizi duymuyoruz biz bu meseleye dair?

4) Oslo belgelerinin “sızdırılması”, Hakan Fidan’ın ifadeye çağrılması, Kürt barışı için yapılan görüşmeler nedeniyle üst düzey MİT yöneticilerinin suçlanması, İç İşleri Bakanlığı döneminden başlayarak Beşir Atalay’a karşı yürütülen sistematik itibarsızlaştırma kampanyası… Yağmur gibi gelen KCK tutuklamaları… Ne diyorsunuz bunlara? Öcalan’ın değerlendirmelerini biliyoruz. “Hükümete darbe” diyor.“Erdoğan iktidar dinamiğini çözmüş; PKK’ya vurdukça kendisine alan açmasına izin veriyorlar, bize yaklaşınca boğazına yapışıyorlar. Başbakan bunun farkında”… Öcalan’ın düşünceleri bunlar. Fakat biz sizin düşüncelerinizi bilmiyoruz. “Birlikte yaptılar”düzeyini aşmayan homurtulardan başka bir fikir duymadık. Aydın derinliğinizden neden faydalanamıyoruz? Konu mu önemsiz yoksa?

5) Yolsuzluklar var mı? Hadi hep beraber: “Vaaaar”…Peki, yolsuzluklar hükümeti düşürme girişimine alet edildi mi? “Eveeet”… Fakat sizin biraz önce bizimle beraber“vaaar” diyen sesinizi şimdi duyamadık! Yoksa bu operasyonun Cemaat darbesi olduğuna “inanmadığınız” için mi? Temiz eller için mesleğini, hayatını, varını yoğunu ortaya koyan hukuka saygılı polislerin, savcıların olması bu ülkede hangimizi şaşırtır değil mi? Aylarca takip edilen, “zamanı beklenen” suç dosyalarının birbiriyle ilişkili ilişkisiz eş zamanlı işleme sokulmasından daha doğal ne olabilir? Onbinlerce insanın dinlenmesi, kriptolu telefon tuzakları, TİB binasının toptan gömülmesinden başka çare kalmaması hep “temiz ellere” adanmış polislerimizin, savcılarımızın, hâkimlerimizin varlığını anlatıyor bizlere. Kirli bir istihbarat örgütüyle ya da tertemiz bir dini cemaatle ne alakası olabilir?… Öyle mi?

Komik değil mi?

Evet, komik de… Bu sessizliğiniz ne?

“Cemaat” denilince neden gözler havaya dikilip eller cepte ıslık çalınıyor?

6) Bu yazının konusu olan 14 Aralık soruşturmasıyla ilgili bildiriye gelince; bu kadar kör gözüm parmağına hakkaniyetsizlik gerçekten inanılır gibi değil. Olmuş bitmiş eski bir hikâye bütün delilleriyle ortada duruyor. Gülen’in tahşiyecelere ilişkin “sohbeti”, dizi filmin senaryosu, Zaman’da çıkan haber ve yazılar, “örgüt evinde bulunan bomba”parodisi, polislerin parmak izleri, El Kaide palavrası. Ve aylarca hapis yatan insanlar… Hakikaten bunca görünen manzaraya dair hükümete “tehlikeli yollardan dön ikazı”yapan aydınlarımızın söyleyeceği başka hiçbir şey yok mu? Nereden bakıp da bunların hiç birini görememeyi başarabilir insan? Nasıl “adil” bir göz bu?

“Silahlı terör örgütü” iddiasını eleştir. Tutuksuz yargılanmalarını talep et… Bunları anlarım ve paylaşırım.

İyi de, bu olayın soruşturulmasının neresi haksız?

Hükümet polisleri sürgüne gönderiyor. Hükümet HSYK’daki Cemaat kontrolünü kırmak için yargıya müdahale ediyor. Hükümet, apaçık bir hileden ibaret Taşhiyeciler operasyonunun hesabının sorulmasını istiyor. Hükümet bu uru temizlemek için yol açmaya çalışıyor.

Bu aydınlarımız baktıkları cepheden bir tek şey görüyorlar. Özgürlükleri kısıtlayan, demokrasiyi tehdit eden, giderek otoriterleşen bir hükümet. Onların görüş ufkuna Cemaat girmiyor.Resmin tamamına- göremeyen demiyorum- kasten bakmayanın adalet duygusuna güvenilebilir mi? Bu kadar ağır bir hakkaniyet kaybı olmasa, kendisine meydan okuyan sızmacı bir örgüt karşısında seçimle gelmiş meşru bir hükümet bu denli yalnız bırakılır mıydı? Bırakın yalnız bırakmayı, Cemaat görünmez kılınarak aslında bu mücadelede seçilmişlere karşı sızmacılar yanında yer alınmış olmuyor mu? “Düne kadar beraberdiniz” cümlesinden başka söz etmemenin neresi demokratlık? Evet beraberlerdi… Düne kadar… Şimdi ne diyorsun arkadaş; soru bu…

Kısacası, sadece bir protesto duygusuyla değil.

İşte bu nedenle de okumayacağım bu aydınları.

Resmi doğru anlatmadıkları için.

Daha açık söyleyeyim: Çarpıttıkları için.

Onların kaleminden bu ülke gerçeklerini öğrenme umudumu kaybettiğim için.

Demokrasi taleplerinin samimiyetine artık güvenim kalmadığı için…

Kapatıyorum gözlerimi bu adaletsizler topluluğuna.

.

Facebook Yorumları

Emlak8
2.07.2019
Kutupları terk etmek
26.06.2019
“Vermezler/gitmezler”ci apolitizm
19.06.2019
Irkçılık ve aynaya bakma cesareti
26.05.2019
Bu bir aşk değil gasp hikayesi
22.05.2019
Tartışmayan toplum olmanın bedeli
13.4.2019
Seçimleri kaybeden gider kazanan gelir kural budur
9.4.2019
Kaybedilen sadece Büyük Şehirler mi
4.4.2019
Umut nerede
31.3.2019
Erdoğan'ın Türkiye toplumuna “katkısı”
15.3.2019
Seçimler imajlar ve gerçekler
4.3.2019
İnsan doğası ve seçme özgürlüğü
24.2.2019
Askerlik, erkeklik ve şiddet
18.2.2019
Kültür değil kazanan değişiyor
12.2.2019
Erkeklik halleri
5.2.2019
Anekdotlar
27.1.2019
Berberin gözünden
21.1.2019
Ataerkil kültür
14.1.2019
Kültür üzerine
31.12.2018
Borçlanalım eğlenelim... mi?
24.12.2018
İyilik ve kötülük üzerine
17.12.2018
Yalanlarımız
10.12.2018
Aristippos’un kemikleri çınlasın
4.12.2018
Adanmışlık
17.11.2018
Müslüm Baba
1.7.2018
AKP ve Erdoğan: Ne kadar
28.6.2018
HDP'ye ne oldu?
27.6.2018
Tahmin ve temennilerden sonra özeleştiri ve dersler
22.6.2018
Cumhurbaşkanlığı üzerine tahmin ve temenniler
21.6.2018
Tahminler ve temenniler
14.6.2018
Siyasetçi ile seçmeni arasındaki fark
10.6.2018
AKP’nin değişimi ve “demokratın” dilemması
6.6.2018
Tanıyalım tanıtalım
24.5.2018
Zihniyetle yüzleşmek
21.5.2018
Zihniyet ve siyaset
17.5.2018
Bu seçimler biraz farklı gibi
29.1.2018
Savaş ve romantizm
24.5.2017
Almodovar'dan Demirkubuz'a evlerimiz
17.5.2017
Fotoğraflarımız
16.4.2017
15 NİSAN’DA MEMLEKET MANZARALARI
9.4.2017
İnsan ve iktidar
1.4.2017
Derin bir nefes alıp kendine bakmak
27.3.2017
Amaç çift başlılığı gidermekten çok daha fazlası
12.3.2017
Erdoğan konuştukça...
19.8.2015
İnsan hayatının değeri
6.8.2015
Toprak bütünlüğü sorunu ve şiddet
30.7.2015
Krizin nedenleri
27.7.2015
İradenize sahip çıkın
12.7.2015
Eleştiri ve yüzleşme
5.7.2015
Mahalle
4.7.2015
Tasfiyeci projenin çöküşü ve fırsatlar
30.6.2015
Aramızdaki duvar
26.6.2015
Sıradan insanlık
23.6.2015
Türklerin ve Kürtlerin zor sınavı
18.6.2015
Oyunu görmek yetmez, bozacak irade gerekir
11.6.2015
Aklıselime çağrı
4.6.2015
Tehlikeli oyunlar üzerine düşünceler
28.5.2015
Büyük oyun
21.5.2015
Otoriterlik ve sol
14.5.2015
Hukukun araçsallaşması ve aydının ikiyüzlülüğü
7.5.2015
Popülizmi hafife almayın
30.4.2015
'Bağımsız yargı'nın tahliye kararları
26.4.2015
Diz çökerek yükseleceğimiz günü beklerken
23.4.2015
Köhne teoriler, yaşadığımız tarih ve seçimler
16.4.2015
Silah ve Siyaset
8.4.2015
Terör, Medya ve Muhalefet üzerine bir söyleşi
02.04.2015
Elektrik, Cinayet ve Muhalefet
27.03.2015
Bir amatörün kehanetleri
19.03.2015
Seküler aydının derin korkuları
13.03.2015
AKP gerçeği ve Erdoğan’ın liderliği üzerine düşünceler
05.03.2015
‘Yan yana durmak’ üzerine
15.02.2015
Seçimler, Yeni Türkiye ve Kürtler
12.01.2015
Paris düşerken dindarların ve laiklerin sorumluluğu
10.01.2015
Siyaset, yolsuzluklar ve ahlaki üstünlük
29.12.2014
Bu aydınları okumayı reddediyorum
26.12.2014
Yolsuzluklar, darbe ve ahlak
21.12.2014
Hamaset önderleri
27.11.2014
Mehmet Altan: Bir aydının ürkütücü yolculuğu
13.07.2014
Bugün Ankara’da bir duruşma yapılıyor
20.06.2014
Er Kenan Evren
02.06.2014
Kutuplaşma
26.05.2014
Nefret tuzağı ve farklılıkların silikleşmesi
06.05.2014
Muhalif aydınlar ve sol: Bir savrulmayı anlama çabası*
26.04.2014
Babalar ve oğullar*
24.04.2014
Karamsar aydınlar üzerine
08.04.2014
Hababam Sınıfı’nın çuvallayanları
02.04.2014
Balkon ve gerçekler
28.03.2014
Muhafazakârlar, Kürtler ve Türkiye solu
19.03.2014
Çatışmanın kökleri
10.03.2014
Tarihe devam…
04.03.2014
Yakın tarihimizden bugüne bakmak
27.02.2014
Sırrı Süreyya Önder’in düşündürdükleri
24.02.2014
Zehra paramparça
12.02.2014
Bu operasyon AKP’yi neden etkilemez?
09.02.2014
Muhalefet nerede kaybetti
07.02.2014
Vicdanlı aydınlara sorular
26.01.2014
‘Yetti artık’ bu kavgada hiçbirimiz tarafsız değiliz
14.01.2014
Demirel barikatlara çağırsaydı…
04.01.2014
Kuvvetler çatışması ve darbe devleti mi? Kuvvetler ayrılığı ve hukuk devleti mi?
31.12.2013
“Gelmiş geçmiş en kudretli iktidar!”
28.12.2013
Doğu Batı çatışması ve derin devlet
26.12.2013
Allahtan medyamız sağlam!
21.12.2013
Gençliğe hitabe
19.12.2013
Bu cinayeti kim işledi?
08.12.2013
Hakkıyla tartışılamayan hayalet: Cemaat
1.12.2013
Erdoğan paradoksu: Ne seninle ne sensiz
21.11.2013
Gezi tecrübesi içinden Erdoğan’a bir bakış
17.11.2013
Erdoğan da eleştirilir, çok da iyi olur
15.06.2013
Gezi patikaları
12.05.2013
ALPER GÖRMÜŞ’ÜN “TURNUSOL SORUSU” ÜZERİNE
28.04.2013
Sizinle anlaşamayız
25.04.2013
Taraf’ta lastik patlatanlar
20.04.2013
Gökkuşağı Çocukları
17.04.2013
Yeniden, laikler ve ulusalcılık üzerine
13.04.2013
Laik kesimin tek seçeneği ulusalcılık mı
23.03.2013
Kürt barışını anlamak
16.03.2013
Akıl barış derken, ne bu endişe
13.03.2013
Sürecin yumuşak karnı
09.03.2013
Asıl risk altında olan CHP
09.03.2013
Asıl risk altında olan CHP
06.03.2013
Öcalan’ı ‘dövmek’
02.03.2013
Sakin olmak da bazen iyidir
27.02.2013
Toplum barış peşinde ‘halkçılar’ Silivri derdinde
23.02.2013
Muhalefete kimlik ararken
20.02.2013
Değişim ve ‘büyük uzlaşma’
13.02.2013
Sol-sağ ayrımı ne anlatıyor
09.02.2013
İnsanlar ikiye ayrılır
06.02.2013
Yok canım ne ırkçılığı!
02.02.2013
Yalan, nefret ve geleceğimiz
30.01.2013
Seçkinci ırkçılığın ‘derin korkusu!’
26.01.2013
Irkçılığın yırtılan maskesi: ‘Kemalist sol’
23.01.2013
Ahmet Kaya ve hatırlamak üzerine
19.01.2013
Sürecin iki yüzü: Söylem ve eylem
16.01.2013
Türk- Kürt ittifakı
12.01.2013
Derin devleti izleme kılavuzu ve Balyoz
09.01.2013
Osman Sakalsız
05.01.2013
Bu kez başaralım
29.12.2012
ODTÜ’nün açığa çıkarttığı nedir
26.12.2012
ODTÜ protestocuları ve devlet şiddeti
22.12.2012
Eskimiş kalıplar verimsiz duygular
19.12.2012
Kişiler ve misyon
15.12.2012
Katile hayvan demek
12.12.2012
Kadınlar kırılırken
08.12.2012
Muhafazakârlara dokunabilmek
01.12.2012
Muhafazakâr çoğunluk
28.11.2012
Bir uyarı üzerine yeniden laikler
24.11.2012
Demokratikleşmede laiklerden umut var mı
21.11.2012
Solcu arkadaşımdan gelen mektup
17.11.2012
Solcu arkadaşım
14.11.2012
Ya ölmek ya asmak mı
10.11.2012
Şemdin Sakık bir meczup mu
07.11.2012
Bir ‘halk kahramanı’nı hatırlamak
03.11.2012
Türkiye seçeneksiz mi
31.10.2012
Açlık grevleri ve sorumluluklar
27.10.2012
Temel sorun milliyetçilik
17.10.2012
Sözün gücü
13.10.2012
İstanbul Barosu seçimleri
10.10.2012
Savaş ve ahlak
06.10.2012
Kuşku
03.10.2012
Yeni vizyon: İdeolojiye dönüş
29.09.2012
Balyoz ve kanaatlerimiz
26.09.2012
Savaşın 28. yılında ‘network teorisi’
22.09.2012
Gün ortasında değişen bir yazı
19.09.2012
Büyük kırılmanın enkazı: Büyük barolar
15.09.2012
Liberaller
12.09.2012
Uzlaşmanın savaşmaktan daha çok cesaret gerektirdiği bir garip ülke
05.09.2012
Barış için
01.09.2012
Nalân ve hayatımız
29.08.2012
Pragmatizmin avantajları ve sınırları
25.08.2012
AKP, otoriterleşme ve Kürt sorunu
22.08.2012
Fark nerede
18.08.2012
Yine gerçekçilik üzerine
15.08.2012
Gerçekçi olmak
11.08.2012
Yeni iktidar mücadelesi ve bazı sorular
08.08.2012
Kendimize açtığımız savaş
25.07.2012
Türkiye düşmanlığı
21.07.2012
Katilleri eşitlerken adaleti öldürmek
14.07.2012
Kahramanlar
11.07.2012
Barış istemek
07.07.2012
Yargı
04.07.2012
Modern bir suç aleti: Çek
30.06.2012
Hukukla küçük bir sınav: Kentleşme
27.06.2012
Hukuk otorite ve kültür
20.06.2012
Cemaat tartışması
16.06.2012
Özel Yetkili Mahkemeler
13.06.2012
CHP ve yenileşme
09.06.2012
Sadık toplum hayali
06.06.2012
İdeolojiler ve feminizm
02.06.2012
Kırık
30.05.2012
Kadınlar
26.05.2012
Uzaklıklar yakınlıklar
23.05.2012
Girit’e giderken anılar
19.05.2012
Fedakârlık
16.05.2012
Kültür savaşları
12.05.2012
Asabi toplum
06.05.2012
Sol’u eleştirmek
03.05.2012
Kör nokta
01.05.2012
28 Şubat; dalgalar ve halkalar
24.04.2012
Tarih
17.04.2012
Ne değişti
10.04.2012
Yüksek bilinç mi, kör nefret mi
03.04.2012
Yeni Kürt planı
27.03.2012
Bir yaş günü
20.03.2012
Hrant hareketi
13.03.2012
FEMEN ve muhafazakârlık
06.03.2012
Millet iradesi
28.02.2012
Çengelköy’de bir akşamüstü
21.02.2012
Kirli girişim meşru müdafaa
14.02.2012
Gücün kaynağı ve şeffaflık sorunu
07.02.2012
Neden olmaz
31.01.2012
Başbakan ve medyası
24.01.2012
Hrant’ın öğrettikleri
17.01.2012
Sessiz çığlık
27.12.2011
Müzik ve insan
20.12.2011
Ütopya ve vicdan
13.12.2011
Babalar ve oğullar
06.12.2011
Şiddet ve meşruiyet
29.11.2011
Dönüşüm
22.11.2011
Devlet, PKK ve hakkaniyet üzerine
15.11.2011
Kürt sorunu teorisi
08.11.2011
Yeni politika ve tehlikeli argümanlar
01.11.2011
Havadan sudan
11.10.2011
‘Tehlikeli işleri stille yapmak sanattır’
20.09.2011
Üç dava ve değişim
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Emlak8
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları



Emlak8

Aradığın Evi Bul. Emlak8.Net

Dijital Reklam Ajansı Serbay Interactive