Saniye İçinde Yönlendiriliceksiniz

Çiğdem Koç: Sahici umut, sahici cesaret ve sahici yiğitlik...

27.01.2021 - Bu Yazı 2906 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

Çiğdem Koç: Sahici umut, sahici cesaret ve sahici yiğitlik...

  Eğer hukuksuzluklardan, yoksulluktan, ne bileyim bin bir türlü dertten; yani hayattan bıktığınızda gözünüz kulağınız nerede olur? 

İnsan doğası hemen teslim olmaya değil, ille de umut etmeye dairdir; Ernst Bloch var olsun. Çünkü umut dediğimiz şey; insanın “daha iyi şeyler olacak, olmak zorunda” algısının hiç tükenmemesine ait bir var olma halidir.

Ve eğer bugüne ait bir kapanda kısılıp kalmışsanız, o kapandan çıkmanın bir yolu olduğunu düşünmeden yaşamaya devam etmek mümkün değildir. Siyaseten de bu umut elbette muhalif olana yönelir, çünkü şikayet ettiğiniz ne varsa iktidara ait zannedersiniz, ki kimi zaman da bu doğrudur. 

Ancak kimi zaman doğrudur, çünkü o kısıldığınız kapanın müsebbiplerinden biri de sizinle birlikte oraya hapsolmuş olduğunu düşündüklerinizdir. 

Lafı çok dolandırmadan direkt söyleyeyim, kötü bir iktidardan daha kötü olan bir şey varsa o da kötü bir muhalefettir; kötü bir muhalefetten daha kötü bir şey varsa, o da muhalif gibi görünen muhalefettir. Kötüden daha kötüsü yanılsamadır çünkü; sahte olan her şey gibi muhalif duruşun sahtesi her şeyi berbat eder. 

Konu yargı olunca konu daha ciddi bir hale geliyor, yargı yoksa hiç bir şey yok. Kanımca bu ülkede hiç bir zaman gerçek anlamda bir yargı olmadı zaten; “Kürsüde şöyle bir hakim istemiyoruz.” diyenlerin “Peki böyle bir hakim istiyor musunuz?” sorusuna cevap vermekte duraksadığı o anda açılan kara deliğe düşüp kaybolan bir kavram bizim için hukuk. Herkes sırayla bu deliğe düşse de, bir yerden yolunu bulup çıkıyor bazıları ve o kara deliği daha da derinleştirmek için uğraşan bir güce dönüşüyor; mazlumun zalime dönüştüğü, bitmeyen kötü bir televizyon dizisi gibi. 

Televizyon demişken; kendine muhalif “çok cesur, tarafsız, bağımsız, süper kahraman” rolü biçtiğini program anonslarından başlayarak bağıra bağıra söyleyen kanallara bakıyorum bazen. Bu ülkede haksızlığa uğramayı tek bir gazete ile, bir kaç gazeteci ile, ille de aynı hamasetle döne döne anlatmak dışında bu ülkede hiçbir şey olmuyormuş gibi yapmalarını eğlenceli bulabilirim aslında, etrafımızda bu kadar acı olmasa.

Mesela, OHAL KHK’ları binlerce insanı işsiz bıraktı, aileleriyle birlikte açlığa mahkum etti; bu da yetmedi, sosyal bir izolasyona, yok sayılmaya, hayatın her anında denk geldikçe tokat yemeye mahkum etti. İnsanlar öldüler, intihar ettiler. Bir mahpus, hiç önemli değil neden hapiste olduğu, hasta bir mahpus hücrede bir sandalyenin üstünde ölü bulundu. Bu bahsettiğim kanallarda hiçbir şey duymadım ben bu dramlarla ilgili. Bebekler adliye koridorlarında sürünürken hiç görmediler. İnsanların evleri basıldı sadece Kürt ve siyasetçi oldukları için. Bir avukat adil yargılanma talebiyle öldü bu ülkede, ötesi var mı? 

Döne döne aynı insanlar, aynı şeyleri konuşmaktan bıkmadıkları gibi, üç dört ay hapis yatanların üç dört asırlık mağduriyetlerinden başka kimseyi konuşmuyorlar. Bir savcının yapacağı soruşturmalara dair operasyonları henüz olmadan yazanların pek muteber gazeteci olarak konuk edildiği baş köşelerde, onlardan başka bütün gazeteciler tetikçi diye yaftalanıyor rahatlıkla. Kendileri dışında kimse gazeteci değil çünkü; haklı değil, doğru değil, vatansever değil, cesur değil, yiğit değil. Bu rahatlık bazen çekici gelmiyor değil tabi de, aynaya baktıklarında ne görüyorlar merak ediyor insan. 

İşlerine gelen mahkeme kararlarına sırtlarını dayayıp “Ama bakın kesinleşmiş yargı kararı var” diyenler iki dakika sonra “hukuk yok” diye ağlıyor ; şizofren bir adalet anlayışını hepimizi aptal sanarak gözümüze sokmaktan hiç utanmıyorlar. Selahattin Demirtaş hakkındaki AİHM Büyük Daire kararını, bizzat kadrolu ve duayen hukukçuları ile konuşurken bile gerçeği tam olarak anlatmamak için gösterilen çaba o kadar utanç verici ki; başkalarının yerine utanmaktan “Acaba kendi adıma utanılacak bir şey yapıyor muyum?” diye soracak zaman bile kalmıyor. 

Yeri gelmişken söyleyeyim, onlar söylemez; Sayın Demirtaş hakkındaki o karar bir beraat kararıdır aslında. Bunu ben demiyorum, 150 sayfalık kararda yazıyor, hukukçu olduğunu hatırlayan herkes bunu görür; okuması olan zaten anlar. İki yüzlülük yapmayan herkes hukuk konuşurken hukuk konuşur, sonra “hukuk siyasallaştı” gibi bir sakızı çiğneyerek,balon yapıp suratımıza patlatmaz. 

İki yüzlülük ahlaki bir cesettir, çok ama çok pis kokar. Bununla da kalmaz, salgın hastalıklara yol açar; ahlaki bir veba giderek herkese bulaşır. 

İki yüzlülüğe meselesinde soluklanmışken, geçenlerde Yayıncılar Birliği’nin verdiği “Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü” geliyor aklıma. Dünyanın hapisteki tek romancısına sahip bir ülkenin ne yazarlar birliği, ne yayıncılar birliği ne o “yeni kitabım çıkıyor” heveslisi yazarları ne de ödül alanları, birkaç istisna hariç bundan bahsetmiyor.

Hadi onu geçtim “Benim yeni kitabım çıkıyor ama ben hapisteki o adamın kitabının neden basılmadığını merak ediyorum.”bile demiyor. Onlara kötü bir haberim var; bu bahsettiklerimin, Ahmet Altan hapisteyken çıkan bütün kitaplarında onun gölgesi, ve bir yazar sadece yazı yazdığı için hapisteyken sessiz kalmanın utancının lekesi var, o lekeyi asla silemezsiniz, o gölgeden asla kurtulamazsınız. 

Ben, “1933-45 arası Almanya’da basılan bütün kitaplar yakılmalıdır.” diyen Thomas Mann kadar insaflı değilim. Kitaplar asla yakılmasın düşüncesinden ziyade, kitabı yakılan kendine mağduriyet devşirsin diyecek kadar lütufkar da olamam. Görüyor musunuz, bizim gibi insanları ne hale getirdiğinizi? İçimizde iyiye dair ne varsa sizden de korumak zorundayız artık. 

İnsan umut etmeden yaşayamaz. Bu bir klişedir, ama doğrudur. 

Ben, her hafta cezaevlerindeyim; o insanları görüyorum, dinliyorum. Size net bir bilgi vereyim, yayın; demokrasi ve barış umudu dipdiri duruyor. O kadar sahici, o kadar onurlu ve o kadar güçlü ki bu umut. 

Muhalif olmadan muhalifmiş gibi görünmeyi becerenlere de söyleyin; gerçeğini sahtesinden ayırabiliyoruz; cesaretin de, yiğitliğin de, umudun da. Ve gözümüz kulağımız ancak sahici olandadır.

Emlak8

Facebook Yorumları

0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.



Aradığın Evi Bul. Emlak8.Net

Dijital Reklam Ajansı Serbay Interactive