İbrahim SEDİYANİ

sediyani@gmail.com



Bookmark and Share

Kazandıklarınızla, Kaybettiklerinizi Satın Alamayacaksınız!


21.05.2014 - Bu Yazı 2418 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

  İmam Cafer-i Sâdık, İmam Ebû Hanife’ye sorar:

     “Akıl nedir?”

     Ebû Hanife (Numan bin Sabit bin Zuta), Cafer-i Sâdık’ın öğrencisidir, ömrünün son iki yılında talebesi olmuştur. Ebû Hanife’nin vefat etmeden önce söylediği şu söz meşhurdur: “Son iki yılı olmasaydı, Numan helak olmuştu.”

     Hocası Cafer-i Sâdık, 12 İmam’dan biridir, 6. imamdır. Peygamber Efendimiz’in torunudur. Şiî Caferîlik mezhebinin imamıdır, Cafer-i Sâdık. Numan Ebû Hanife ise Sünnî Hanefîlik mezhebinin imamı.

     İşte ömrünün son iki yılındaki bu öğrencilik günlerinden birinde, hocası kendisine böyle bir soru sorar:

     “Akıl nedir?”

     Akıl, insanın sahip olduğu en büyük nimet. Allah onu insandan başka hiçbir varlığa vermedi.

     Yerin, göğün ve tüm mahlukatın yaratıcısı olan Allah, insana hitab ederken, “aklı”, onu diğer canlılardan ayıran bir vasıf gibi niteler: “Ey akıl sahipleri!”… Buradaki muhatabın “insan” olması, aklın, onu diğerlerinden ayırt eden bir özellikte olduğunu öğretir. Yine Qûr’ân-ı Kerîm’de hata içerisinde olan insanlar uyarılırken, “Akletmiyor musunuz?” diye sorulur.

     Akıl, insanoğlunun sahip olduğu gerçekten de en önemli nimettir. Bunda tüm insanlar hemfikirdir ama aklın tanımını yapmada “ortak akıl” yürütülmemiştir. “Akıl nedir?” sorusunu insanlar farklı farklı yanıtlıyorlar / yanıtlamışlardır.

     İmam Cafer-i Sâdık, talebesi Ebû Hanife’ye sorar:

     “Söyle Numan, akıl nedir?”

     Ebû Hanife şöyle cevap verir:

     “Akıl, hayır ile şerri, iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı, güzel ile çirkini biribirinden ayırt edebilmektir. Hangisinin hayır hangisinin şer, hangisinin iyi hangisinin kötü, hangisinin doğru hangisinin yanlış, hangisinin güzel hangisinin çirkin olduğunu bilebilmektir.”

     Ne olgun cevap, değil mi? Ancak Cafer-i Sâdık, bu cevabı beğenmez ve Ebû Hanife’ye şöyle der:

     “O senin dediğini, hayvanlar da bilirler.”

     Ebu Hanife, ne diyeceğini bilemez:

     “?...”

     “Bir köpeğe et atarsın, yemek verirsin, o senin iyi bir insan olduğunu, kendisi için hayırlı olduğunu anlar. Ona yaptığın hareketin doğru bir hareket olduğunu, davranışının güzel olduğunu bilir. Ama köpeğe tekme atarsın, sopa vurursun, işkence ve eziyet edersin, o senin kötü bir insan olduğunu, kendisi için şer olduğunu anlar. Ona yaptığın hareketin yanlış bir hareket olduğunu, davranışının çirkin olduğunu bilir.”

     Bunun üzerine Ebû Hanife, “Hocam, o zaman siz söyleyin, akıl nedir?” diyerek soruyu hocasına geri gönderir.

    Cafer-i Sâdık, şöyle der:

     “Akıl, iki hayır arasında, hangisinin daha çok hayırlı olduğunu bilebilmektir. İki şer arasında, hangisinin daha büyük şer olduğunu bilebilmektir.”

     * * *

     Bir toplumun başına gelebilecek en büyük felâket; o toplumun ahlâk, erdem, fazilet gibi manevî hasletlerini ve insanî melekelerini yitirmesidir. Bundan daha büyük bir felâket olamaz. Çünkü bunu yaşayan toplumlar “akıl”larını kaybeder, “aklî melekelerini” yitirirler. Bunun neticesi olarak da toplumsal bir “cinnet hali” yaşarlar.

     Diğer felâketleri atlatmak, o felâketlerin yaralarını sarmak kısa bir zaman içinde mümkün iken, bu felâket, yüzyıllar boyunca ve nesilden nesile sürecek büyük tahribatlara yol açmaktadır.

     Türkiye’de halihazırda yaşanan “kutuplaşma”ya baktığımızda, dînî öğretilerin, kutsal metinlerin, maddî ve manevî değerlerin, örf ve âdetlerin, gelenek ve göreneklerin “ahlâk”, “dürüstlük”, “namusluluk”, “edep”, “hâyâ”, “fazilet” ve “erdem” adına öğrettiği ne varsa hepsinin ayaklar altında çiğnendiğini müşahade etmekteyiz, mâlesef.

     Son Soma faciâsında bunu çok daha net bir şekilde gözleme imkânı bulduk.

     Düşünün ki; bir ülkede yürekleri dağlayan korkunç bir maden faciâsı yaşanıyor. Ailelerinin rızkını kazanmak için çalıştıkları yer, 300’den fazla işçiye mezar oluyor. Toprağın altında can veriyorlar, sonra yeniden toprağa gömülüyorlar. Öyle bir hadise ki, yaşanan felâkette sadece 3 kişi ölse bile yüreklerin dağlanması, vicdanların ayağa kalkması lazım. 3 kişi değil, 300’den fazla kişi can vermiş!

     Ve düşünün ki; böyle bir faciâ yaşandığında bile, daha faciâ olur olmaz, hükûmet yandaşlarının ilk endişesi “İnşallâh bu olay hükûmetin başına patlamaz”, hükûmete muhalif olanların ilk düşündüğü ise “Acaba bu olay hükûmeti düşürebilir mi?”

     “Bu acı zamanda...” diye başlayan replikler, sadece “karşı sesi” kısmak için! Madende hayatlarını kaybeden işçileri ve onların geride bıraktığı gözüyaşlı ailelerin acılarını dert edinen yok!

     “Yandaşlar”, döktükleri her gözyaşını hükûmeti temizlemek için döküyor. “Muhalifler” ise döktükleri her gözyaşını hükûmeti boğmak için döküyor. Gerçekten Soma için gözyaşı dökenler, bu “kör dövüşü”nün tarafı olmayan Kürtler sadece.

     “Doğru” ile “yanlış”ın, “hak” ile “bâtıl”ın hiçbir kriteri yok. Bu değerler tamamen taraflara göre değişiyor.

     “Allâh’ın âyetleriyle dalga geçmek”, “halkı aşağılamak”, “cinayet işlemek”, “hırsızlık yapmak”, “rüşvet yemek”, “birine iftira atmak”, “yalan haberler yazmak”; bunların hiçbirinin kendi başına “iyi mi kötü mü” diye bir kıstası yok. “İyi” mi yoksa “kötü” mü oldukları, yapana göre değişiyor. Eğer bütün bu sıraladığımız şeyleri “karşı taraftakiler” yaparsa, o zaman “kötü, çok çirkin, ahlâksızlık”, yok eğer “bizimkiler” yaparsa, o zaman “o kadar da büyütülecek şeyler değil, üstünü örtmemiz lazım”!

     Bu sadece bir taraf için değil, iki taraf için de böyle. Hem iktidar hem muhalefet; ne yazık ki iki tarafın lügatında da “ahlâk”, “dürüstlük”, “namusluluk”, “edep”, “hâyâ”, “fazilet” ve“erdem” gibi kavramlar tamamen tedavülden kaldırılmış durumda.

     Tek kıstas şu: “Biz yaparsak iyi, onlar yaparsa kötü”...

     Düşünün: “Ülkeye hizmet” bile, eğer “karşı taraf” yaparsa eleştir, dalga geç, küçümse! “Ülkeyi soymak” bile, eğer “bizimkiler” yaparsa savun, tevil et, “Yedirmeyiz” kampanyası başlat!

     Allâh’ın âyetlerini dilinden düşürmeyenler, Allâh’ın âyetleriyle alay eden Egemen Bağış’a tek laf etmediler! Etmek bir yana, bir de adamı savunmaya, söylediklerini tevil etmeye çalıştılar. Neden? Çünkü o adam “bizden”. İşte, Allâh’ın âyetlerinin bile bu çıkarcı ve menfaatperest gürûhun yanındaki kıymeti bu kadar...

     Seçim çalışmaları esnasında vatandaşa yumruk atan Mustafa Sarıgül’le günlerce dalga geçen, boksör eldivenleri giydirip sosyal medyada alaya alan kişiler, marketin içinde kadın tokatlayan Başbakan Erdoğan’ın ve yerde yatmakta olan bir kişiyi tekmeleyen müşavirinin bu yaptıkları aleyhine tek satır yazmadılar! Bunu yapmak bir yana, bir de “Ayağına sağlık” dediler.

     Eminim şimdi bu satırları okurken bile, “Neden iki örneği de ‘biz’den verdi de, birini ‘öbür taraf’tan vermedi?” diye düşünüyorlardır. Ve iki örneği de “onlardan” verdiğim için, şu anda bana her türlü etiketi yapıştırmaya müsait bir rûh hali içindedirler. Çünkü anlamıyorlar, anlamıyorlar, anlamak istemiyorlar!

     “Fırsatçılar” var diye, bu uyarıları yapan herkese, hakkı seslendirmekten başka amacı olmayan herkese aynı “fırsatçı” yaftasını rahatlıkla yapıştırabiliyorlar.

     Ne iktidar cenâhının anlamaya niyeti var, ne de muhalefet cenâhının! “Ne” söylediğin önemli değil; “kimin” söylediği ve “kime” söylendiği önemli!

     Oysa erdem, ahlâk ve dürüstlük gibi ilkelere göre hareket eden bir insan, faile değil, fiile bakarak tavır belirlemelidir. “Başkalarının” yaptığı ve “çirkin” olarak addettiğimiz bir davranış, aynı davranışı “bizimkiler” yaptığında “güzel” olarak addedilemez. Doğru doğrudur, kimden gelirse gelsin; yanlış da yanlış.

     Coğrafyadan coğrafyaya değişen, ırktan ırka değişen, mezhepten mezhebe değişen, partiden partiye değişen “ahlâkî ilkeler”in, sadece bir tek adı vardır: “Ahlâksızlık”!

     Toplumun ve medyanın “yandaşlar” ve “muhalifler” diye iki kutba ayrıldığı ülkede yalan, iftira, çamur, bunların hiçbiri artık yapanı utandırmıyor, bütün bunların hepsi yüzler kızarmadan rahatlıkla yapılabiliyor. Zirâ “Güç”e tapan bir toplumda “yenilmek”ten başka “utanç duyulacak” bir durum yoktur! Önemli olan “haklı olmak” değil, “haklı çıkmak”tır.

     Bir futbol maçındaki tribünler gibi, her pozisyonda bir takımın taraftarları hep birden aynı anda aynı refleksi gösterirken, diğer takımın taraftarları da hep birden aynı anda aynı refleksi gösteriyor.

     Emin olun, Allâh-û Teâlâ’nın peygamber göndermek zorunda kaldığı cahiliye toplumları bile seviyeyi bu kadar aşağı düşürmemişlerdi.

     Yalan ve iftiralar, bel altı vurmalar, manşetlerdeki nefret suçları ve köşe yazılarında kusulan kinler, mevcut rezilliğin sadece yansımaları.

     “Ya bizdensin ya onlardan” dayatması, toplumun bir adım önünde olması gereken aydınlarını, yazarlarını ve sanatçılarını birer “paranoyak tiplere” dönüştürdü.

     “Adalet mücadelesi” yerine “İktidar mücadelesi” verildiği için, dünkü mazlumlar bugünün zalimleri oldular, bugünkü mazlumlar da yarının zalimleri olacaklar. Başka ne beklenir ki? Gaye “adalet” değil “iktidar” ise, bundan başka bir sonuç beklenebilir mi?

     Allâh’ın âyetleriyle alay etti diye Egemen Bağış’a haftalarca yüklenenler, sizi temin ederim ki, eğer aynı ahlâksızlığı CHP’li bir vekil veya Cemaat’in bir “abi”si yapsaydı, seslerini dahi çıkarmayacaklardı. Nitekim Egemen Bağış’a karşı seslerini dahi çıkarmayan iktidar yandaşlarının bu zelîl tavırlarına bakarak bunu tahmin etmek rahatlıkla mümkün.

     Aynı şekilde, Hürriyet yazarı Yılmaz Özdil’in yaptığı edepsizliğe karşı ortalığı velveleye verenler, aleyhinde kampanyalar yürütenler, eğer aynı edepsizliği Star veya Yeni Akit’in bir yazarı yapsaydı, seslerini dahi çıkarmayacaklardı. Nitekim Başbakan’ın “Akil”i olan Hasan Karakaya’ya hiç ses çıkarmamaları, bunun en somut göstergesi.

     Neden? Çünkü “iyi” ile “kötü”, faile göre belirleniyor. “Allâh’ın âyetleriyle dalga geçmek”, “halkı aşağılamak”, “hırsızlık yapmak”, “rüşvet yemek”, “iftira atmak”, “Soma’da hayatlarını kaybeden işçilere ‘Müstehaktır’ demek”; bütün bunların “iyi” mi yoksa “kötü” mü olduğunu, sadece ve sadece şu kriter belirliyor: “Bizimkiler yaparsa iyi, karşı taraftakiler yaparsa kötü”...

     Hem iktidarın hem de muhalefetin – ve iki tarafın da borazanlarının – elindeki tek kriter bu:“Bizimkiler yaparsa iyi, karşı taraftakiler yaparsa kötü”...

     Bütün bu ilkesiz ve omurgasız davranışın tek sebebi ise çıkar, menfaat!

     Ama şunu iyi bilin: Kazandıklarınızla, kaybettiklerinizi satın alamayacaksınız!

     Hem iktidar hem de muhalefet, iki taraf da kirlenmiştir, kirliliğin içindedir; her iki tarafın da kalemşörleri ve borazanları aynı en dip çukurun içine düşmüşlerdir.

     Ne 50 tane daha Yılmaz Özdil iktidarı, ne de 50 tane daha Şamil Tayyar muhalefeti haklı çıkartır! Haklı olmanın yolu, adaletten yana olmaktır.

     Doğru yolda olanın, dâvâsını savunması için yalan haberlere, iftiraya ve karşı tarafı kötülemeye ihtiyacı yoktur. Ben eğer haklıysam, karşımdakiler “kötü” olmasalar da haklıyım.

     Başkasının “kötü” olması, seni otomatikmen “iyi” yapmaz; başkasının “kirli” olması, seni “temiz” yapmaz. Başkasının üstündeki çamurla, kendi elbiseni temizleyemezsin.

     Şunu iyi bilsinler ki; kendileri hangi en dip çukurun içinde debelenirlerse debelensinler,“ahlâk”, “dürüstlük”, “namusluluk”, “edep”, “hâyâ”, “fazilet” ve “erdem” gibi ulvî hasletleri yitirmemiş insanlar bu ülkede hâlâ var.

     Sayıca az da olsak, Ashab-ı Kehf gibi bir avuç da olsak, olmaya devam edeceğiz.

     Ve bizler, tarafların kimliğine bakmadan, hangi taraf doğru adım atarsa atsın desteklemeye ve hangi taraf yanlış adım atarsa atsın eleştirmeye devam edeceğiz. Tarafgirlik ve renk aşkıyla haraket ederek değil, inandığımız değerler ve savunduğumuz ilkeler ışığında hareket ederek adalet mücadelemizi sürdüreceğiz.

     Yeminli düşmanlarınızın zırvalarını durmadan paylaşarak, tek derdi adalet olan bizim sesimizi kısamayacaksınız!

sediyani@gmail.com

Twitter: @IbrahimSediyani

foto.jpg

.

Facebook Yorumları

Kod8
7.12.2017
Selahaddîn Eyyubî ve Yahudî Düşmanlığı
25.4.2017
Kürtler Ne Oy Verdi?
19.4.2017
Devlet % 51 – Millet % 49
18.8.2015
Tağut Ne Demek?
12.8.2015
‘Terörist’ olan Doğu Türkistan değil, işgalci Çin devletidir
2.8.2015
Millet Olmanın Erdemi ve Asıl Büyük Felâket
30.7.2015
Saray Medyası
13.7.2015
Kürt milliyetçiliğini Türk, Fars ve Arap milliyetçilikleriyle bir tutmak adil midir
24.6.2015
Amerika’nın kucağında oturup Kürtler’i ‘Amerikancılık’ ile suçlamak
2.6.2015
Cennet’e Gitmek Gittikçe Zorlaşıyor
28.5.2015
Kürdistan Tarihinin En Mübarek Yol Arkadaşlığı
16.5.2015
Zaman ve Zemin Aşımına Uğrayan Erdemli Tavırlar
1.5.2015
Türkiye, dünyanın en adaletsiz ikinci ülkesi
23.4.2015
Kürt medyası 117 yaşında
18.4.2015
Dünyayı Düzeltmenin Yolu
15.4.2015
Azadî Liderleri Cibranlı Halid Bey ve Yusuf Ziya Bey
11.4.2015
Sünnîlerin saldırdığı Kenya’nın bağımsızlık mücadelesini Şiî bir Müslüman başlatmıştı
01.03.2015
Bana Bir Mektup Yaz
28.12.2014
Barış Manço Bir Sanatçı Değil, Bir Sanat Ekolüdür
26.12.2014
Bu Yazım Kürtler ve Kürdistan Üzerine Değil
17.12.2014
Türkiye’deki Tüm İl ve İlçelerin Eski Gerçek İsimleri
14.12.2014
Analfabet Toplumda Alfabe Tartışmaları
11.12.2014
“Şeyh Said Kıyamı, hem dînî hem millî bir başkaldırıdır”
09.11.2014
Kürdistan İslam Devleti İçin Canlarını Veren Türkler, Çerkesler, Alevîler
18.08.2014
I. Dünya Savaşı Sonrası Kurulan Kürt Cemiyetleri
17.07.2014
'Her Roj Yek Dolar'
18.06.2014
Dünya Kupası’nda Avrupa ülkelerini göçmen futbolcular sırtlayacak
13.06.2014
Kürdistan’da Türkmen Sorunu
05.06.2014
64 yıl sonra aynı noktadayiz: Dünya Kupası’nda yokuz ama ‘Stratejik Derinlik’ devam ediyor
02.06.2014
Dünyanın En Mazlum Milleti: Rohingyalar
28.05.2014
İdam sehpasına yürürken ‘Yaşasın Kürdistan’ diye haykıran Türk- İslam âlimi
27.05.2014
“Herkes ‘barış olsun’ istiyor ama ‘barış’ derken aynı şeyi kastetmiyor”
21.05.2014
Kazandıklarınızla, Kaybettiklerinizi Satın Alamayacaksınız!
18.05.2014
Siz hiç acılar içinde siyaset yapar mısınız
27.04.2014
Nehirleri değil, barajları durdurun!
20.04.2014
Ermeni katliamına karşı çıkan İslam âlimleri
04.04.2014
Zayıflar farklılara, güçlüler benzerlere düşmandır
27.03.2014
Yeryüzünün İlk Kavmi Kürtler ve Konuşulan İlk Dili Kürtçe
25.03.2014
İslam Putu
04.03.2014
Nuh Tufanı ve insanlık tarihinin başladığı Kürdistan
23.02.2014
Peygamber ismi taşıyan Kürdistan şehirleri
10.02.2014
Kürt sahabeler
04.02.2014
Diyanet’in dini Diyanet’e, Kürtler’in dini Kürtler’e
27.01.2014
Elmas Ana’ya kimlik vermek için de mi rüşvet istiyorsunuz
15.01.2014
Çaldıran’ın 500. yıldönümünde Kürdistan’ın bölünmesini ve Şiî – Sünnî ihtilafını konuşmak
02.01.2014
Roboskê’de asıl konuşulması gereken
22.12.2013
Diyarbekir Tarihinin Gizlenen Katliamı: Çılsıtun
09.12.2013
1652 – 1992: Kölelikten Özgürlüğe Güney Afrika
08.12.2013
Kürt Halkının Siyahî Kardeşi: Nelson Mandela
18.11.2013
Aman Dokunmayın Dershanelerine
05.11.2013
Örtünmek ile Soyunmak Arasında Kadının Utanç Duvarı
27.10.2013
Anadil herkese ana sütü gibi haktır
26.10.2013
Kürt İslam Âliminin Dünyaya İkrâmı: Sıcak Kahve
15.10.2013
Kurban
07.10.2013
Şehir ve Köylerimizin Eski Gerçek İsimleri
03.10.2013
Bütün Yer İsimleri İade Edilmelidir
01.10.2013
Bugün Köylerimizin Bayram Günüdür
29.09.2013
Yaseminler Gülümsüyordu Ellerimiz Kavuştuğunda – 45
24.09.2013
Kıbrıs’tan Gelen İran – Türkiye Sınır Mektubu
20.09.2013
Başbakan Erdoğan’a Açık Mektup
09.09.2013
Mısır’da “Gel Musa Gel”, Suriye’de “Gel USA Gel” Diyorlar
20.08.2013
Mim–Sad–Ra ve 4. süreç: Rabiâ
17.08.2013
Mısır İslam Devrimi
06.08.2013
Mârifet; Muhalif ya da Taraftar Olmak Değil, Erdemli Olmaktır
02.08.2013
Gezi’nin Kemalist Çevrecileri, Dut Ağaçlarını da Severler mi?
29.07.2013
Evvel The Times İçinde, Kalbur Saman İçinde...
24.07.2013
Alev Alatlı Roman Serisi
22.07.2013
'Müslümanlar'ı yeniden Kardeşler yapan Müslüman Kardeşler
20.07.2013
Üç Tarafı Kürdistan’la Çevrili Barış Süreci
24.06.2013
Yazarlarımız “Kuzey Kürdistan Birlik ve Çözüm Konferansı”nda Ne Dediler?
18.06.2013
Kürtler’in Mücadelesi Rejim Değişikliği Değil, Hürriyet ve İstiklâl Mücadelesi Olmalıdır
31.05.2013
Kürtçe Edebiyatın İlk Çizgi Çocuk Kahramanı “Guldexwîn”, Dîwan Yayınları’ndan Çıktı
26.05.2013
Yalnızlık Büyük Bir Nimettir
18.04.2013
Altan Tan: Kürt Ergenekonu açılsın, Hakikatleri Araştırma Komisyonu kurulsun‏
21.02.2013
1923 CHP, 2023 AK Parti: Bu Utanç Mirasını mı Paylaşamıyorsunuz?
28.12.2012
- Robozkê şehîdlerinin âzîz hatırâsına -
25.12.2012
Seyyid
24.12.2012
Arap Baharı'nın İki Sayfası
15.12.2012
Bir Yanım Su, Bir Yanım Ateş; Aç Bana Kucağını Bangladeş – 1
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Kod8
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları



Kod8